Üç Farklı Kompozit Materyalin Monomer Salımına Yapay Yaşlandırmanın Etkisinin Yüksek Performanslı Sıvı Kromatografi İle Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, üç farklı kompozit materyalden salınım yapan artık monomer miktarına yapay yaşlandırmanın etkisini Yüksek Performanslı Likit Kromatografi tekniği (HPLC) ile ölçmektir. Materyal ve Metot: Araştırmada indirekt posterior kompozit, posterior kompozit ve mikrohibrit kompozit olmak üzere 3 farklı kompozit materyali kullanıldı. Her kompozit materyalinden 1cm çapında 3mm yüksekliğinde silindir şeklinde 60 örnek hazırlandı. İndirekt posterior kompozit materyaller üreticinin talimatına göre polimerize edildi. Ağız ortamında oluşabilen sıcaklık farklılıklarını taklit edebilmek amacıyla örneklere ısı döngüsü cihazı kullanılmıştır. Isı döngüsü işlemi sonrası HPLC cihazı ile artık monomer miktarı ölçüldü. İndirekt posterior kompozit materyalinde Bisphenol A ethoxtylate dimetachrylate (Bis-EMA) ve Urethane dimethacrylate (UDMA), posterior kompozit materyalinde Bis-EMA, mikrohibrit kompozit materyalinde Bis-EMA ve Triethylene glycol dimethacrylate (TEGDMA) incelendi. Bulgular: UDMA ve TEGDMA monomerleri salım miktarları ısı döngüsü düzeyleri açısından istatistiksel olarak incelendiğinde lineer bir artış gösterdiği saptandı (p<0,05). Posterior kompozitteki Bis-EMA monomeri salım miktarları ısı döngüsü düzeyleri açısından incelendiğinde kübik bir değişim gösterdiği belirlendi (p<0,001). Sonuç: Kompozit rezinlerin artık monomer salım miktarı karşılaştırıldığında, indirekt yöntemde kullanılan ilave polimerizasyon işleminin artık monomer salımını azalttığı, yapay yaşlanmanın etkisiyle ise arttığı gözlenmiştir.

Aim: The aim of this study, to measure effect of thermal cycling on amount of monomer releasing from three different composite materials by HPLC analyzing method. Material and Method: Three different composite materials, which are inlay composite, posterior composite and micro-hybrid composite were used. Sixty cylinder specimens which have dimensions approximately 1 cm wide (diameter) and 3 mm depth were prepared. Inlay composite material was polymerized according to manufacturers' instructions. Thermal cycling device was used with the aim of can be simulate thermal differences which occur in the mouth media. Monomer was analyzed with HPLC device after thermal cycling process. As monomer amount of Bisphenol A ethoxtylate dimetachrylate (Bis-EMA) and urethane dimethacrylate (UDMA) in inlay composite material, amount of Bis-EMA in posterior composite material, amount of Bis-EMA and triethyleneglycol dimethacrylate (TEGDMA) in micro-hybrid composite material were investigated. Results: In terms of monomer release of thermal cycles levels showed a linear increase in UDMA and TEGDMA (p<0.05). In terms of thermal cycles levels, Bis- EMA released from posterior composite was showed a cubic change (p<0.001). Conclusion: When compared to the amount of residual monomer of composite resins, we observed that using additional polymerization process in the indirect method reduced release of residual monomer and release of residual monomer was increased with effect of artificial aging.