Farklı Biçim Sıklıklarının Taban Meraların Verimi ve Bitki Kompozisyonuna Etkileri

Abstract

Taban bir mera alanında farklı biçim sıklıklarının ot verimi ve botanik kompozisyona etkilerini belirlemek amacıyla yürütülen bu çalışma, 2013 ve 2014 yılları arasında Samsun İli Ondokuzmayıs İlçesine bağlı Engiz Köyü doğal mera alanında yürütülmüştür. Araştırma Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre 4 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Toplam kuru ot verimleri 2013 ve 2014 yıllarında sırasıyla 146.09 – 274.19 ve 100.95 – 341.05 kg/da arasında değişmiştir. Kuru ağırlık esasına göre botanik kompozisyona buğdaygiller % 31.24 -57.19, baklagiller % 20.77 – 42.79, diğer familyalara ait bitkiler ise % 8.75 – 47.13 arasında değişen oranlarda katılmışlardır. Ham protein oranları buğdaygillerde % 11.62 – 20.27, baklagillerde % 17.44 – 26.32, diğer familyalara ait bitkilerde % 18.06 – 24.31 arasında belirlenmiştir. Belirlenen ADF oranlarının buğdaygillerde % 28.38 – 38.27, baklagillerde % 22.54 – 34.67, diğer familyalara ait bitkilerde % 23.48 – 32.33 arasında; NDF oranlarının buğdaygillerde % 46.61 – 60.25, baklagillerde % 35.19 – 46.68, diğer familyalara ait bitkilerde % 38.49 – 52.64 arasında değiştiği belirlenmiştir. Mera otunun fosfor içeriklerinin yeterli, K, Ca ve Mg içeriklerinin yüksek ve K/Ca+Mgoranının 0.82 – 2.76 arasında, Ca/P oranının 1.98 – 8.60 değiştiği belirlenmiştir. Samsun ekolojik şartlarında taban bir mera alanında yürütülen bu çalışma sonucunda,meralar uygun yoğunlukta otlatılmalı, hafif otlatmalarda yabancı ot karakterindeki bitkilerde artış meydana geldiği belirlenmiştir.Yararlanma sıklığı arttıkca meradaki bitkilerin olgunluk devreleri ilerlediğinden senecensedendolayı verim kaybı ile beraber otların sindirilebilirliğinde de ciddi bir azalma ortaya çıkmaktadır. Bu alanların üretkenliğinin devam ettirilebilmesi için mera yönetim planlarının hazırlanması ve uygulanması gerekir. Anahtar Kelimeler:Biçim sıklıkları; ot verimi; botanik kompozisyon; mineral madde içerikleri.

This study was conducted to determine the effects of different cutting frequency on forage yield andbotanical composition of a lowland natural range at Engiz Village of Ondokuzmayis Country ofSamsun Province throughout 2013 and 2014 spring growing periods. The experiment was establishedaccording to randomized block design with four replicates. Total hay yield was ranged from 146.09 to 274.19 and from 100.95 to 341.05 kg da1in 2013 and 2014,respectively. The ratios of grasses, legumes and the others in botanical composition were 31.2457.19,20.7742.79and 8.7547.13%,respectively. Crude protein ratios of hay were determined as 11.62‐20.27% for grasses, 17.44‐26.32% for legumesand 18.06‐24.31% fort he others. While ADF ratios were ranged between 28.38‐38.27% for grasses,22.54‐34.67% for legumes and 23.48‐32.33% for the others; NDF ratios were determined between46.61‐60.27% for grasses, 35.19‐46.68% for legumes and 38.49‐52.64% fort he others. Whilephosphorus content of hay was adequate, potassium, calcium and magnesium was high. K/Ca+Mgand Ca/P ratios were ranged between 0.82‐2.76 and 1.98‐8.60, respectively. In the light of the results obtained from this study, we can say the range areas should grazedappropriate animal density, otherwise the weeds are increase at the low density grazing conditions.As the usage frequency decrease due to maturation of the plants digestibility is decrease and alsoyield is decrease because of senescence. In order to sustainability of ranges, suitable rangemanagement schemes should prepared and applied. Key Words: Cuttingfrequency;hay yield; botanicalcomposition; mineral contents.