Patojen Rhizoctonia İzolatlarının Biyolojik Kontrolünde Patojen Olmayan Rhizoctonia, Trichoderma ve Rhizobium İzolatlarının Kullanım Olanaklarının Araştırılması

Abstract

Patojen Rhizoctonia İzolatlarının Biyolojik Kontrolünde Patojen Olmayan Rhizoctonia Trichoderma ve Rhizobium İzolatlarının Kullanım Olanaklarının Araştırılması ÖZET Bu araştırmada, Orchis laxiflora'dan izole edilen Binükleat (BN), patojen olmayan, düşük virülensi Flax (Rhizoctonia repens) (Hattat ve Özkoç, 1997), Dactylorhiza osmanica'dm izole edilen, Fosmanica (Rhizoctonia solanı) Dactylorhiza urvilleandfan izole edilen Furvilleana (R repens) (Özkoç ve Özdener. 1997) funguslarının biyokontrol ajanı olarak, soya fasulyesinden izole edilen patojen Rhizoctonia solani (AG 4 HGn)'ye karşı etkileri araştırılmıştır. Patojen Rhizoctonictya. karşı biyokontrol ajanı olarak kullanılan Trichoderma ve Rhizobium japonicum (RJ110 ve RJ137) türlerinin in vitro olarak soya fasulyesinde AG 4 HGITnin virülensini belirgin oranda azalttığı saptanmıştır. Virülensi düşük izolatların hepsi Rhizoctonia izolatlarının virülensini belirgin ölçülerde azaltmıştır. Ancak bütün denemelerde RJ137 kullanıldığında inhibisyon oram daha fazla olmuştur. Tüm izolatların kök gelişimini artırıcı etkisi olduğu saptanmış, ancak, RJ110 ve RJ137'nin kök üzerindeki etkisinin daha önemli olduğu tesbit edilmiştir. RJ110, kök gelişimini RJ137'ye göre daha çok artırmıştır. Ancak kombine edilen denemelerde RJ137'in bu etkisinin diğerlerine göre daha fazla olduğu saptanmıştır. RJ137 ve RJ110 izolatlarının AG 4 HGII üzerindeki etkileri şu şekilde saptandı: (1) RJ137 AG 4 HGII'ye patojenik etkisine karşı daha etkili bir biyokontrol ajanı olarak bulunmuştur. (2) Patojenik izolat AG 4 HGü'nin Rhizobium'un farklı izolatlarına farklı tepki gösterdiği görülmüştür, ancak RJ137 en yüksek inhibisyona neden olmuştur. (3) Rhizobium soya fasulyesi bitkisinin kök uzunluğunu arttırıcı etkisinin olduğu gözlenmiştir. Denemeler sonunda RJll0'un kök uzunluğunu RJ137izolatına göre daha fazla artırdığı gözlenmiştir. Anahtar Kelimeler Rhizoctonia, Rhizobium, Trichoderma, Biyolojik kontrol

Investigation of the Use of Non-Pathogenic Rhizoctonia, Trichoderma, and Rhizobium Isolates for Biological Control of Pathogen Rhizoctonia Isolates Abstract: This study examines the effects of binucleate (BN), non-pathogenic, low virulent Flax (Rhizoctonia repens) isolated from Orchis laxiflora (Hatat and özkoç, 1997), Fosmonica (Rhizoctonia solani) isolated from Dactylorhiza osmanica, Furvilleana (R repens) isolated from Dactylorhiza urvilleana (Özkoç and Özdener, 1997) as biological control agents against pathogen Rhizoctonia solani (AG 4 HGII) isolated from soybeans. Trichoderma and Rhizobium japanicum (RJ110 and RJ137) that are used as biocontrol agents against pathogen Rhizoctonia significantly decreased the virulence of AG4HGII under in vitro conditions in soybean plants. Low virulent isolates significantly decreased the virulence of Rhizoctonia isolates. However, the highest inhibition is observed in RJ137 treated plants. All the isolates increased the root production with RJ110 and RJ137 showing the most significant increase in root production. RJ110 increased the root production more when compared with RJ137. However, combined experiments the effect of RJ137 is more significant than others. They effect of RJ137 and RJ1 10 isolates in AG4HGII can be summarized as below. (1) RJ137 is a more effective control agent against AG4HGII. (2) Pathogenic isolate AG4HGII showed varying reaction to different Rhizobium isolates; however, RJ137 showed the highest inhibition. (3) Rhizobium isolates increased the root length in soybean plants. RJ1 10 increased the length of the roots more than did RJ137. Key Words: Rhizoctonia, Rhizobium, Trichoderma, Biological control.