Ondokuz Mayıs Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'ne Başvuran Hastaların Sigara Kullanma Durumu İle Diş Kaybı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

AMAÇ: Çalışmanın amacı hastalarda sigara kullanma durumu ve nikotin bağımlılığı ile diş kaybı ilişkisini ortaya koymaktır. MATERYAL VE METOT: Çalışmada verilerin toplanması için anket formu kullanılmıştır. Anket sorularının yanında klinik muayene ve grafi incelemesi yapılmıştır. Hastalar çalışma hakkında bilgilendirilip hasta bilgilendirilmiş yazılı onamları alınmıştır. OMÜ Klinik Araştırmalar Etik Kurulundan onay alınmıştır. Verilerin analizi ve değerlendirilmesi SPSS 25.0 ile yapılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. BULGULAR: Çalışmaya OMÜ Diş Hekimliği Fakültesine başvuran 124 hasta dâhil edildi. Yaş ortalaması 38,42±14,46 yıl (en az:18-en fazla:72) idi. Çalışmaya dâhil edilen hastaların 65'i (%52,4) sigara kullanmıyor olup;55'i (%44,4) halen sigara kullanmaktaydı ve 4'ü (%3,2) ise sigarayı bırakmıştı. Ortalama kayıp diş sayısı 3,57±3,9 (en az:1-en fazla:19) idi. DMFT indeks ortalaması 9,58±6,08 (en az:1-en fazla:28) idi. Halen sigara kullanan ve sigarayı bırakmış olanlar vaka diğeri kontrol grubu olarak ayrıldı. Vaka grubunun kayıp diş sayısı ortalaması (𝑋̅=4,14) kontrol grubuna göre (𝑋̅=3,06) anlamlı olarak daha yüksekti. Hayatının bir döneminde sigara kullanmış hastaların kayıp diş sayısı ile günlük kullanılan sigara miktarı (paket), sigara kullanma süresi (yıl) ve sigara kullanım miktarı (paket yıl) arasında pozitif yönde anlamlı korelasyon saptandı. Lineer regresyon analizi sonucunda kayıp diş sayısındaki değişim %34,1 oranında 4 bağımsız değişken (yaş, sigara kullanım miktarı (paket yıl) FNBT puanı, diş fırçalama sıklığı) ile açıklanabilmektedir. SONUÇ: Çalışmamızda sigara kullanımı ile kayıp diş sayısı arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Aile hekimleri ve diş hekimleri hastalarını değerlendirirken sigara kullanımını sorgulamalı ve de hastaları sigara kullanmayı bırakmaya teşvik etmelidir.AIM: The aim of the study is to reveal the relationship between smoking status and nicotine addiction and tooth loss in patients. MATERIALS METHOD: A questionnaire form was used to collect data in the study. In addition to the questionnaire questions, clinical examination and radiography were examined. The patients were informed about the study and their written informed consents were obtained. Approval was obtained from OMÜ Klinik Araştırmalar Etik Kurulu. The analysis and evaluation of the data was done with SPSS 25.0. Statistical significance level was accepted as p <0.05. RESULTS: 124 patients who applied to OMU Faculty of Dentistry were included in the study. The average age was 38.42 ± 14.46 years (minimum: 18-maximum: 72). 65 (52.4%) of the patients included in the study were nonsmokers, 55 (44.4%) were currently smoking and 4 (3.2%) had quit smoking. The mean number of missing teeth was 3.57 ± 3.9 (min: 1-max: 19). The mean DMFT index was 9.58 ± 6.08 (min: 1-max: 28). Those who currently smoke and quit smoking were separated as the case and the control group. The mean number of missing teeth in the case group (𝑋̅= 4.14) was significantly higher than the control group (𝑋̅= 3.06). There was a significant positive correlation between the number of teeth lost and the amount of cigarettes used per day (pack), duration of smoking (years) and the amount of smoking (pack years) of patients who smoked in a period of their life. As a result of linear regression analysis, the change in the number of missing teeth can be explained by 4 independent variables (age, amount of smoking (pack year) FTND score, tooth brushing frequency) with a rate of 34.1%. CONCLUSION: In our study, a significant relationship was found between smoking and the number of missing teeth. Family physicians and dentists should question smoking while evaluating their patients and encourage them to quit smoking.