Disiplinlerarası İşbirliği ile Hazırlanmış Klinik Öncesi Reflektif, Aksiyonel ve Transformatif Meslekler Arası İşbirliği ve İletişim Programının Etkililiği: Pilot Çalışma

Abstract

Amaç: Karmaşık sağlık hizmeti ortamında iş yükü ile birlikte disiplinlerin ve mesleklerin birbirleri ile etkileşiminin artması beklenirken daha az ve yüzeysel ilişkiler kurulduğu görülmektedir. ‘Çok-çeşitlilik' gösteren üniversite sistemi tıp öğrencileri için mesleklerarası etkileşimi bir yetkinlik olarak tanımlamaktadır. Bu çalışma tasarladığımız klinik öncesi mesleklerarası iletişim ve işbirliği programının uygulanması ve erken sonuçlarını sunmayı amaçlamaktadır. Programın temel ve uzak hedefi üniversite bağlamında öğrenme ve uygulamada kültürel değişim yaratmaktır. Gereç ve Yöntem: Kurs, dönüştürücü bir yaklaşımla tasarlanmıştır. Öğrenci ve program başarı / memnuniyetini değerlendirmeye yönelik öntest- sontest deneysel tasarım içerisinde Mesleki Kimlik Ölçeği ve Mesleklerarası Öğrenmeye Yönelik Hazır Bulunuşluk ölçekleri ile portfolyodan elde edilen niteliksel veriler kullanılmıştır. Bulgular: Bu çalışma 2017–2018 öğretim yılında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi programında iki haftalık ‘Mesleklerarası İletişim ve Etkileşim’seçmeli kursuna katılan 43 birinci sınıf öğrencisi ile yürütülmüştür. Programda klinik gözlemler, vaka çalışmaları, beyin fırtınası, özdeğerlendirme gibi öğrencilerin aktif katılımını gerektiren yöntemlere yer verilmiştir. Çalışmada Mesleki Kimlik Ölçeği öntest (27.02 ± 3.09)- sontest (29.28 ± 2.65) puanları (t = -4.58, p = 0.00) ile; RILS ön test (70,88 ± 10,1) -sontest (78,19 ± 6,8) puanları arasında (p = 0,00) anlamlı fark saptanmıştır. Öğrencilerin sağlık personeline yönelik program öncesi ve sonrası tutumları ile kişisel ve mesleki deneyime ilişkin önyargılar arasında değişiklik bulunmuştur. Sonuç: Mesleklerarası İletişim ve Etkileşim seçmeli programı sonunda öğrencilerin mesleki kimlik algısının yükseldiği, program öncesi ve sonrası internlük dönemi ve sağlık personeli ile ilgili önyargılarında, kişisel ve mesleki yaşantıya ilişkin farkındalıklarında değişim olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin klinik gözlemlerine ilişkin geribildirimler eğitim ve hastane yönetim ile paylaşılmış, kültür değişimi için bir başlatıcı olmuştur.