Mandibula Kırıklarının 12 Yıllık Analizi: Retrospektif Çalışma

Abstract

Amaç: Mandibula kırıklarının insidansının, tedavi yöntemlerinin, sonuçlarının; bunları etkiyecek çeşitli faktörlerle ilişkisinin değerlendirilmesi ve mandibula kırıklarının epidemiyolojisinin analiz edilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Ocak 2010-Haziran 2022 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Kliniğinde mandibula kırığı nedeni ile tedavi edilen hastalar retrospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, sigara-alkol-nonintravenöz uyuşturucu madde kullanımı, sistemik hastalık varlığı, etiyoloji, dentisyon durumu, başvuruda anındaki semptom ve bulguları, hastanede yatış süresi, travma ile cerrahi arası süre, eşlik eden maksillofasiyal ve maksillofasiyal dışı ek yaralanmalar, tedavi yöntemleri, reoperasyon ve komplikasyonlar incelendi. Mandibula kırıklarının sınıflandırmasında; AO CMF (Association of Osteosynthesis , Craniomaxillofacial ) mandibula kırık sınıflaması kullanıldı. Bulgular: 543 hastada 913 kırık tedavi edildi. Erkek/kadın oranı 3.41'di. Pik insidans 3 dekattı. Trafik kazaları (%36,2) ve ardından düşme (%33,1) en sık etiyolojik nedendi. Düşme, kadınlarda ve pediyatrik hastalarda en sık etiyolojik nedendi. Kondil (%34,06) ve simfizis/parasimfizis (%23,22) en sık kırılan bölgeydi. Kondil kırığı olan hastalarda, kondil tabanı (%58,84) en sık kırılan alt bölgeydi. Kondil kırığı olan pediyatrik hastalarda; kondil başı (%42,85) en sık kırılan alt bölgeydi. Bir veya birden fazla komplikasyonu olan hastaların oranı %33.3 olarak bulundu. En sık görülen komplikasyonlar enfeksiyon (%13,63) ve maloklüzyondu (%11,05). Reoperasyon oranı % 8.2 idi. Sigara, alkol, nonintravenöz ilaç kullanımı ile enfeksiyon oranı arasında pozitif korelasyon bulundu (p<0,05). Travma ile cerrahi arası süre, kırık sayısı, sistemik hastalık varlığı, sigara-alkol-nonintravenöz uyuşturucu madde kullanımı ile genel komplikasyon arasında anlamlı farklılık bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Mandibula kırıklarının epidemiyolojisinin ve bunu etkileyen değişkenlerin iyi anlaşılması; mandibula kırıklarının tahmini, teşhisi, tedavisi ve önlenmesi açısından önem taşımaktadır. Anahtar Sözcükler: Mandibula fraktürü, Epidemiyoloji, Etiyoloji, Tedavi, Komplikasyon

Objective: It was aimed to evaluate the incidence, treatment methods, outcomes of mandible fractures and their relationship with various factors affecting them, and to analyze the epidemiology of mandible fractures. Materials and methods: Patients treated for mandible fractures in Ondokuz Mayıs University, Plastic Reconstructive and Aesthetic Surgery Clinic between January 2010 and June 2022 were retrospectively analyzed. Age, gender, smoking, alcohol, non-intravenous drug use, presence of systemic disease, etiology, dentition status, symptoms and findings at the time of initial admission, length of hospital stay, time interval between trauma and surgery, associated maxillofacial and non-maxillofacial additional injuries, treatment methods, as well as reoperation and complications were assessed. In the classification of mandible fractures, AO CMF (Association of Osteosynthesis, Craniomaxillofacial) mandible fracture classification was used. Results: 913 fractures were treated in 543 patients. The male/female ratio was 3.41. The peak incidence was 3 decades. Traffic accidents (36.2%) followed by falling (33.1%) were the most common etiologic causes. Falls were the most common etiologic cause in women and pediatric patients. Condyle (34.06%) and symphysis/parasymphysis (23.22%) were the most frequently fractured areas. In patients with condyle fracture, the condyle base (58.84%) was the most frequently fractured subregion. In pediatric patients with condyle fractures, the condyle head (42.85%) was the most frequently fractured subregion. The rate of patients with one or more complications was found to be 33.3%. The most common complications were infection (13.63%) and malocclusion (11.05%). The reoperation rate was 8.2%. A positive correlation was found between smoking, alcohol, non-intravenous drug use and infection rate (p<0.05). There was no significant difference between the time interval between trauma and surgery, the number of fractures, the presence of systemic disease, smoking, alcohol, non-intravenous drug use and the overall complication rate (p>0.05). Conclusion: A thorough understanding of the epidemiology of mandible fractures and the variables affecting it; is crucial for the prediction, diagnosis, treatment, and prevention of mandible fractures. Key Words: Mandibular fracture, Epidemiology, Aetiology, Treatment, Complication