Perkütan Translüminal Koroner Anjiyoplasti Yapılan Hastalarda C-Reaktif Proten ve Lümen Kaybı ile İlişkisi

Abstract

ÖZET Son yıllarda aterosklerozun oluşumunda, gelişiminde ve plağın kararsız hale gelerek çatlamasında inflamasyonun patofizyolojik rolü olduğu kanıtlanmıştır. İnflamasyonun duyarlı ve nonspesifik bir göstergesi olan C-reaktif protein (CRP) düzeyleri anstabil anjina pektoris ve akut myokard infarktüsü (AMİ)nde yükselmekte ve prognoz hakkında fikir vermektedir. Az sayıdaki çalışmada perkütan transluminal koroner anjiyoplasti (PTKA) uygulanan hastalarda inflamasyonun lokal ve sistemik bulguları saptanmış ve bu CRP seviyelerindeki artışla doğrulanmıştır. PTKA sonrası inflamasyon ve CRP yükselmesi ile yeniden daralma arasında ilişki olduğu belirtilmekle birlikte bu ko nuyu doğrudan araştıran çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışmada koroner anjiyografi yapılan hastalarda (52 olgu) ve elektif PTKA uygulanan hastalarda (47 olgu) CRP düzeyi ve 24 saat sonra yapılan kont rol anjiyografide (22 olgu) açılan damar çapı ile CRP ilişkisi incelendi. Kırkyedi olgunun %49'unda CRP başlangıç düzeylerine göre yüksek ola rak saptandı. CRP artışının işlem yapılan lezyon sayısı, toplam balon şişirme sayısı ve süresi, şişme basıncı ile ilişkisi bulunmadı. PTKA yapılan damara göre in celendiğinde, LAD'ye işlem yapılan hastaların %78.5'inde CRP anlamlı olarak (p<0.01) yükselirken Cx'e PTKA yapılanların ancak %23.5'inde yükselme oldu. Diğer damarlarda fark bulunamadı. Yirmidört saat sonra kontrol anjiyografi yapılan hastaların %32'sinde damarda çap kaybı saptandı. İstatistiksel olarak anlam kazanmasa da lümen çapında kayıp görülen hastalarda, CRP yükselenlerin oranı daha fazla idi (%75'e %35.2). LAD'de lümen çapında kayıp görülen hastaların tümünde CRP artarken Cx'te CRP artmadı. Lümen çapındaki kayıpla CRP düzeyleri arasında ilişki bulunmadı. Anahtar Sözcükler : C-reaktif protein, perkütan transluminal koroner anjiyoplasti, restenoz.