Cad Cam ile Hazırlanan Endokron Restorasyonların Alt ve Üstmolar Dişlerde Mikro-Bt Yardımıyla İncelenmesi

Abstract

Amaç: Alt ve üst molar dişlerde CEREC sistemi ile üretilen endokronların, adaptasyon değerlerinin incelenmesi Materyal Metod: 20'şer adet 1. alt ve 1. üst daimi molar diş seçildi. Dişlerin kök kanal dolumları ve endokron preparasyonları yapıldı. Dişlere CEREC Blocs (Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Almanya) ile endokron restorasyonlar uygulandı. Her diş grubunun 10'ar örneğinde endokron restorasyonların santral kor bölgelerine 2'şer adet siman kaçış oluğu hazırlandı. Dişler simante edildi ve mikro-BT ile taranarak internal ve marjinal uyumları incelendi. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi yapıldı. Bulgular: İnternal açıklık alt molar dişlerde modifikasyonsuz (Grup I) örneklerde 182 ± 59 μm olarak, modifikasyonlu örneklerde (Grup II) 167 ± 23 μm, üst molar dişlerde modifikasyonsuz örneklerde (Grup III) 215 ± 55μm, modifikasyonlu örneklerde (Grup IV) 206 ± 40 μm ölçülmüş. Endokronlara yapılan modifikasyonun ana etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,043). İnternal uyumda alt ve üst dişler arasında istatistiksel olarak fark bulunmuştur (p<.05). Marjinal açıklık değeri modifikasyonsuz örneklerde 106 ± 27 μm olarak görülürken, modifikasyonlu örneklerde 95 ± 22 μm olarak elde edilmiştir. Sonuç: Alt ve üst molar dişlerde adaptasyon değerleri farklılık göstermektedir ve siman kaçış oluğu hazırlanması restorasyonun uyumunu olumlu olarak etkilemektedir.Aim: The evaluation of the adaptation values of endocrowns made with CEREC in maxillary and mandibular molar teeth. Material & Method: 20 first mandibular and 20 maxillary molar teeth were chosen. After root canal filling of the teeth, endo-crown preparations were carried out. Endo-crown restorations were prepared with CEREC Blocs (Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen, Germany). Samples were divided into 2 groups; mandibular and maxillary teeth (20 for each group). Each group was then divided into 2 subgroups according to whether or not endo-crown restorations were modified to the central coronary region (10 for each subgroup). Samples were cemented and screened via micro-CT for internal and marginal fit. The data obtained was statistically analyzed (p<.05). Results: The internal gap was measured 182 ± 59 μm in unmodified (Group I) and 167 ± 23 μm in modified samples of mandibular molar teeth (Group II), 215 ± 55 μm in unmodified (Group III) and 206 ± 40 in modified samples of maxillary molar teeth (Group IV). The effect of modification in endocrowns on internal adaptation was statistically significant (p = 0.043). There was a statistically significant difference between mandibular and maxillary teeth regarding internal adaptation (p <.05). The marginal gap value was 106 ± 27 μm in unmodified samples and 95 ± 22 μm in modified samples. Conclusions: Adaptation values of maxillary and mandibular molar teeth vary. Modification of restoration affects adaptation positively.