Dimetil Sülfoksit, Gliserol ve Metanol’ün Hela Hücrelerinin Çözdürme Sonrası Hücre Canlılığı Üzerindeki Karşılaştırmalı Etkinliği

Abstract

Kriyoprotektanlar, hücrelerin dondurma işlemi sırasında korunması için kullanılır. Bu maddelerin, konsantrasyonu, tipi ve dondurma-çözdürme koşulları kullanılacak hücre tipine göre değişir. Uygun kriyoprezervasyon yönteminin hücreye özel olarak belirlenmesi oldukça önemlidir. Bu çalışma, farklı kriyoprotektanların performansını karşılaştırarak ve bunların çeşitli dondurma ve saklama koşulları altında etkinliğini değerlendirerek, HeLa hücreleri için en uygun kriyoprezervasyon yöntemine ilişkin bilgiler sağlanması amaçlanmaktadır. Hücre süspansiyonları 5:10:85 (v:v:v) oranında kriyoprotektan + fetal sığır serumu + medyumdan oluşan bir dondurucu besiyerinde donduruldu ve 3 ay (-20 °C), 1 ay (-80 °C) ve 6 ay (-80 °C) koşullarında saklandı. Hücre canlılığı ve geri kazanım oranları, çözülmeden hemen sonra ve çözülmeyi takiben 48 saat sonra, tripan mavisi kullanılarak analiz edildi. Canlılık ve geri kazanım oranları 3 ay -20 °C’de, metanol grubunda daha yüksekti. Gliserol grubunda ise canlılık ve geri kazanım oranları 1 ay -80 °C’de daha iyi performans gösterdi. DMSO grubunda ise bu oranlar, 6 ay -80 °C’de en yüksekti. Metanol grubu -80 °C’deki depolama koşullarında başarısız oldu. Bu çalışma, HeLa hücrelerindeki bu kriyoprotektanların, çözdürme işleminden hemen sonra ve 48 saatlik kültivasyondan sonra hücre canlılığı ve hücre geri kazanım oranları üzerindeki etkisini göstermektedir.