Plateletten Zengin Plazmanın Deneysel Kraniyal Dura Mater Defektlerinde İyileşme Üzerindeki Etkisinin Histopatolojik İncelenmesi

Abstract

Dura mater, santral sinir sistemini dışarıdan saran, dış etkilerden koruyan, beyin omurilik sıvısı (BOS) çıkışına izin vermeyen, birbirine paralel yerleşmiş çok sayıda kollajen lifler ve az miktarda elastik lifler içeren; kalın, sert, kısmi elastik ve su geçirmez özellikleri olan sıkı bir bağ dokusu yapısındadır. Duraplasti; primer olarak sütüre edilemeyen dura mater defektinin tamirinde greftler kullanılarak kapatılması işlemidir. Dura mater kapatılamadığı durumlarda komplikasyon olarak BOS fistülleri, enfeksiyonlar, psödomeningoseller ve bunlara bağlı olarak artmış morbidite ve hatta mortalite görülebilir. Bu nedenlerden ötürü duraplasti nöroşirürjide her zaman önemini korumuştur. Primer sütürasyon ile tamiri yapılamayan olgularda, su geçirmez yapıyı sağlamak önemli bir sorun olmuştur. Zamanımızda kullanılmakta olan greftlerin yanı sıra bizler çalışmamızda son yıllarda popülaritesi ve kullanım alanı genişleyen PZP'nin duraplastide etkinliğinin değerlendirilmesini amaçladık. Bu deneyde otuz adet Wistar Albino cinsi dişi rat kullanıldı. Deneklerin sağ parietal kemiklerine koronal sütürlerin tam arkasında olacak şekilde burr holeleri açıldı. Deneysel dura mater defekti oluşturuldu. İlk on adet denekte sadece dura mater defekti yapıldı. İkinci on adet denekte dura mater defektleri primer sütüre edildi. Üçüncü on adet denekte dura mater primer sütüre edildikten sonra kendi kanından elde edilen PZP defekt alanına lokal olarak uygulandı. Yirmi bir günlük süre sonunda histopatolojik inceleme yapıldı. PZP'nin uygulandığı grupta, diğer gruplara oranla; dura mater'in kalınlığında ve hacminde artış sağlandığı görüldü. Aynı zamanda osteoblastik aktivasyonda ve damarlanmada artış tespit edildi. Dura mater tamirinde kullandığımız PZP'nin dura mater'in yeniden yapılanmasında belirgin şekilde fayda sağladığı histopatolojik olarak görüldü.

Dura mater, a thick, rigid, partially elastic, impermeable and dense connective tissue structure, surrounds and protects the central nervous system and is responsible for keeping in the CSF. Duraplasty is a reconstructive operation on the open dura mater that can not be repaired primarily with graft materials. Several complications may occur with higher rates of morbidity and mortality due to an opening in the dura mater such as CSF fistulas, infections and pseudomeningoceles. Therefore, duraplasty has remained important in neurosurgery. Securing the impermeable structure has been a serious problem in cases which primary suturation can not be performed. Besides the contemporary use of the grafts, we aimed to evaluate the efficiency of PRP in duraplasty in this study. In this experiment 30 Wistar Albino female rats were utilised in the study. Burr hole was performed through the parietal bones of the subjects just behind the coronal suture. An experimental dura defect was created. In the first ten subjects, nothing has been done on dura mater defects. In the second ten subjects, the dura mater defects were primarily closed. In the third ten subjects, in addition to primary suturation, local implementation of the PRP was done onto the defect area. The histopathologic specimens were examined at the end of 21 days. Thickness and volume of the dura mater increased in the PRP group compared to other groups at the end of the study. Also increase in osteoblastic activation and vascularization were noted. It was histopathologically seen that PRP use in the repair of dura mater had distinctive beneficial effects in both remodelling of dura mater.