Naringinin Böbrek Hücre Hattında Oluşturulan Enflamasyona Etkisinin Araştırılması

Abstract

Amaç: Güçlü antienflamatuar etkiye sahip bir flavonoid olan naringinin, sitokin ekspresyonunu baskılayarak antienflamatuar etkide bulunduğu bilinmektedir. Bununla birlikte, naringinin in vitro böbrek hücre enflamasyonuna etkisi bilinmemektedir. Sunulan tez çalışmasının amacı, naringinin lipopolisakkarit (LPS) ile indüklenen böbrek hücre enflamasyonu üzerindeki etkisinin araştırılmasıdır. Materyal ve Metot: Sunulan tez çalışmasında, in vitro böbrek hücre enflamasyon modeli oluşturulması amacıyla Madin Darby Bovine Kidney (MDBK) hücre kültürü kullanıldı. Enflamasyonun oluşturulması amacıyla MDBK hücre hattı 4 saat boyunca 5 μg/ml LPS'ye maruz bırakıldı. Çalışmada, negatif kontrol grubu (n=4), LPS grubu (n=4), naringin grubu (n=4) ve LPS+naringin grubu (n=4) olmak üzere 4 grup oluşturuldu. Naringinin uygun koruyucu dozu hücre sayım testi ile değerlendirildi. Hücre kültürü mediumlarında IL-1β ve TNF-α konsantrasyonları ELISA test kitleri kullanılarak belirlendi. Bulgular: Naringinin 1900 µM konsantrasyonu ile 4 saat boyunca inkube edilen MDBK hücrelerinde hücre sağkalımının % 50 olduğunun belirlenmesi nedeniyle bu doz ve süre uygun koruyucu doz ve süre olarak seçildi. Bu çalışmanın sonuçları, LPS grubuna kıyasla naringinin, enflamatuar mediyatörler olan IL-1β ve TNF-α'nın üretimini doza bağlı bir şekilde önemli ölçüde bastırdığını gösterdi (p<0,05). Sonuç: Sunulan tez çalışmasının bulguları, böbrek hücre enflamasyonu in vitro modelinde naringin uygulamasının proenflamatuar sitokin yanıtını baskıladığını göstermektedir. Bu çalışmadan elde edilen bulguların in vivo ve klinik araştırmalarla desteklenmesine ihtiyaç bulunmaktadır.

Aim: Naringin, a flavonoid with a strong anti-inflammatory effect, is known to exert its anti-inflammatory effect by suppressing cytokine expression. However, the effect of naringin on in vitro renal cell inflammation is unknown. The purpose of this study was to investigate the effect of naringin on lipopolysaccharide (LPS)-induced renal cell inflammation. Material and Method: In this thesis study, Madin-Darby Bovine Kidney (MDBK) cell culture was used to create in vitro renal cell inflammation model. In order to induce inflammation, the MDBK cell line was exposed to 5 μg / ml LPS for 4 hours. In the study, 4 groups were composed: negative control group (n = 4), LPS group (n = 4), naringin group (n = 4) and LPS + naringin group (n = 4). The protective dose of naringin was evaluated by cell counting test. IL-1β and TNF-α concentrations were determined using ELISA test kits in cell culture media. Results: Since the cell survival was 50% in MDBK cells incubated with a 1900 ildM concentration of naring for 4 hours, this dose and duration were selected as prophylactic dose and duration. The results of this study showed that naringin significantly suppressed the production of inflammatory mediators IL-1β and TNF-α in a dose-dependent manner compared to the LPS group. Conclusion: The results of present study show that the naringin treatment in the in vitro model of renal cell inflammation suppresses the proinflammatory cytokine response. The findings of the this study need to be supported by in vivo and clinical trials.