Splint Materyali Olarak Kullanılan Farklı Materyallerin Mine Yüzeyine Bağlantısının Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, güncel dental materyallerin travma rehberleriyle belirlenen iki farklı splintleme süresi boyunca mineye bağlantı kuvvetinin in vitro olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Çalışmada 34 adet taze çekilmiş sığır kesici dişi kulanılmıştır. Tüm dişlerden yaklaşık 6×6×3 mm boyutunda mine kesitleri elde edilmiştir. Splint materyali olarak test edilecek olan 4 farklı rezin içerikli malzeme (Gradia Direct Anterior Kompozit Rezin, Gradia Core, Vertise Flow, Riva Light Cure HV) etch & rinse (E&R), self-etch (SE) ve self-adhering (SA) olmak üzere farklı yüzey hazırlama işlemleri uygulanarak mine yüzeylerine bağlanmıştır. Hazırlanan örnekler, 2 haftalık ve 4 aylık bekletme sürelerine göre 2 alt gruba daha ayrılmıştır. Makaslama bağlanma dayanıklılık testi evrensel bir test cihazıyla gerçekleştirilmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde tek yönlü ANOVA ve Tukey testleri kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan bağlanma dayanımı ölçümlerine göre tüm materyal grupları içinde en yüksek bağlanma kuvvetini E&R yüzey hazırlama işlemi uygulanmış örnekler göstermiştir. En düşük bağlanma dayanımı değerleri ise Vertise Flow ve Riva Light Cure HV'nin SA gruplarında elde edilmiştir. Bağlantı değerlerinin dual-cure materyallerde zamanla arttığı, diğer materyallerde ise göreceli olarak azaldığı belirlenmiştir. Sonuç: İdeal bir travma splintinin mineye bağlantısı konusunda referans değer olmamakla beraber; hiçbir yüzey hazırlama işlemi yapılmadan uygulanan Vertise Flow ve Riva Light Cure HV dışındaki tüm test gruplarının splint uygulamasında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. SE modundaki universal bir adeziv uygulamasının kısa süreli splintlemeler için yeterli bağlanma dayanımını sağlayabileceği düşünülmektedir.

Aim: The purpose of this study were the determine the shear bond strengths of current dental materials to enamel during two different splinting periods determined by trauma guidelines. Materials and Methods: 34 freshly extracted bovine incisors were used in the study. Enamel sections of approximately 6 × 6 × 3 mm were obtained from all the teeth. Four different materials (Gradia Direct Anterior Composite Resin, Gradia Core, Vertice Flow, Riva Light Cure HV) to be tested as splint material are applied to the enamel surfaces according to surface pretreatment processes which in etch & rinse (E&R), self-etch (SE) and self-adhering (SA). The prepared samples were divided into 2 subgroups according to waiting periods, 2 weeks or 4 months. The shear bond strength was evaluated with a universal testing machine. The data was analyzed using a one-way ANOVA and post-hoc Tukey's test. A stereomicroscope was used for the failure mode analysis. Results: According to results, the highest bond strength values were obtained in E&R groups among all material groups. The lowest bond strength values were obtained in the Vertise Flow and Riva Light Cure HV SA groups. It was determined that the bond strength values increased with time in dual-cure materials and relatively decreased the other materials. Conclusion: The results show that although there is no consensus about minimum required shear bond strength values for an ideal trauma splint, all the test groups, except the Vertise Flow and Riva Light Cure HV which were applied in SA mode, can be used for splinting process. It is thought that a universal adhesive in a SE mode can provide sufficient bond strength for short term splinting. Keywords: Bond strength; dental material; etch&rise; self-adhering; self-etch; trauma splint.