Tarımsal Artıklardan Üretilen Biyo-Briketlerin CO2 Emisyonları Açısından Çevresel Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada bazı tarımsal artıklardan üretilen biyo-briketlerin baca gazı emisyonları incelenmiştir. Yöntem ve Bulgular: Briketler, çay (Camellia sinensis) işleme tesislerinin kalıntıları, budama hurması(Diospyros kaki) kalıntıları, domates (Solanum lycopersicum) sapı ve budama şeftali (Prunus persica) ağacının kalıntılarından üretildi. Bu tarımsal artıklar, yatay bir rotaya sahip bir hidrolik briketleme makinesi kullanılarak briketlendi. Katı silindirik briketler, P12: 40 MPa ila 240 MPa arasında değişen, M12 (M12: % 10-% 12) nem içeriğine sahip ve partikül büyüklüğü (PS: 5 mm) olan farklı sıkıştırma basınçları altında üretildi. Biyo briketlerin baca gazı emisyonları ölçüldü. Genel Yorum: Çalışma, briketleme basınçları arttıkça CO2 emisyonlarında artan bir eğilim bulmuştur. Domates sapı kalıntılarından üretilen briketler için 120 MPa basınçta en düşük CO2 emisyonu (% 2.50), şeftali ağacı budamadan üretilen briketler için en yüksek (% 8.90) 240 MPa briketleme basıncında. Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Özellikle, CO2 gibi en popüler sera gazlarından birinin emisyon değerleri konusuna ve küresel ısınma sorunlarına odaklanılmıştır. Ölçülen tüm CO2 emisyonları, çevre kirliliği için izin verilen sınırlar dahilinde çıkmıştır.