Telitromisin (hmr3647) ve Pirimetamin'in Toxoplasma Gondii'ye Etkinliklerinin Hücre Kültür Tabanlı ELISA Yöntemi ile Araştırılması

Abstract

ÖZET Toksoplazmoz, zorunlu hücre içi bir paraziti Toxoplasma gondii'nin etken olduğu, edinsel veya konjenital klinik şekillerde ortaya çıkan bir infeksiyon hastalığıdır. îmmün yetmezliği veya immün sistemi baskılanmış hastalarda ölümcül olabilen değişik klinik tabloların gelişmesi toksoplazmozun önemini artırmıştır. Toksoplazmozun tedavisi için kullanılan ilaçların, her zaman etkili olmadığı veya kullanımının tehlikeli olabileceği hamile kadınlarda, konjenital infeksiyonlarda, immün sistemi baskılanmış ve göz infeksiyonu olan hastalarda, daha etkili ve daha az toksik ilaçlara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu yüzden, hastaların tedavisi için yeni tedavi yaklaşımları ve tedavilerin araştırılmasına devam edilmektedir. Bu çalışmanın amacı, yeni bir makrolid türevi ilk ketolid olan telitromisin (HMR 3647) ile halen tedavide en etkili ilaç olarak kullanılan pirimetaminin, in vitro T. gondii RH suşu takizoitleri ile infekte HeLa epitel hücrelerinde anti-Toxoplasma aktivitelerini araştırmaktı. Antimikrobiyal ajanların anti-Toxoplasma aktivitelerinin değerlendirilmesinde genellikle hücre kültürleri ve infekte fare modelleri kullanılmaktadır. Bu çalışmada, 96 kuyucuklu hücre kültür pleytlerinde hazırlanan monolayer HeLa hücreleri, farelerden izole edilen T. gondii RH suşu takizoitleri ile infekte edildi. İlaçlar eklendikten sonra ELISA yöntemi ile inkübasyonun 24, 48 ve 72. saatlerinde etkinlikleri değerlendirildi. Ayrıca test edilen ilaçların ve takizoitlerin HeLa hücrelerine toksisiteleri, Neutral Red Dye Uptake değerlendirme testi ile saptandı. Telitromisin, inkübasyonun 48. saatinde 0.5 u.g/ml (P < 0.01) ve daha yüksek konsantrasyonlarda, 72. saatinde test edilen en küçük konsantrasyon 0.05 u.g/ml (P < 0.05) da bile, pkimetamin ise 48 ve 72. saatte en düşük konsantrasyon 0.01 u,g/ml (P> 0.05) hariç bütün konsantrasyonlarda, T. gondii takizoit replikasyonunu anlamlı olarak inhibe ettiği saptandı. Telitromisin ve pirimetaminin inkübasyonun 72. saatinde, %50 inhibitor konsantrasyon (IC50) değerleri sırasıyla 0.81 u.g/ml ve 0.16 u.g/ml olarak hesaplandı. Ayrıca her iki ilacın test edilen konsantrasyonlarının HeLa hücrelerine toksik olmadığı saptandı. Sonuç olarak; pirimetamine benzer şekilde in vitro T. gondii RH susu takizoit replikasyonunu anlamlı olarak inhibe ettiği gösterilen telitromisin (HMR 3647), daha ileri çalışmalar ile in vivo hayvan modellerinde ve diğer ilaçlarla kombinasyon aktivitelerinin gösterilmesi halinde toksoplazmoz tedavisinde yararlı olabilir. Anahtar kelimeler: Toxoplasma gondii, Telitromisin, Pirimetamin, HeLa, ELISA X

SUMMARY Toxoplasmosis is an infection disease caused by an obligate intracellular parasite called Toxoplasma gondii; it is generally presented with acquired or congenital clinical manifestations. The significance of toxoplasmosis remains high for the fact that different clinical manifestations can develop and become fatal particularly in immunodeficiency or immunocompromised individuals. Drugs currently used for the treatment of toxoplasmosis are not always effective and may be dangerous in some instances such as pregnancy, congenital infection, ocular disease or in immunocompromised status, and thus the more effective and less-toxic drugs as well as search for new therapy regimes and therapeutic approaches patients have been sought. The aim of this study was to investigate in vitro the mti-Toxoplasma activities of telithromycin (HMR 3647), a new derivative of macrolid and first ketolid, and pyrimethamine, currently the most effective available therapeutic regimen, using tachyzoites of T. gondii RH strain infected HeLa epithelial cells. Generally, cell culture and infected mice models have been used in determining anti- Toxoplasma activities of antimicrobial agents. In this study, HeLa cells in tissue culture plates were infected with the tachyzoites isolated from peritoneal fluid of mice infected with T. gondii. Subsequently, drugs were added and their inhibitory activities were assessed after 24, 48 or 72 incubations using ELISA. The toxicities of drugs and tachyzoites for HeLa cells were also determined using Neutral Red Dye Uptake assay. Telithromycin was found to have significant inhibitory activity against tachyzoites after 48 h of incubation at a concentration of 0.5 ug/ml (P < 0.01) and higher concentrations, and after 72 h of incubation even at a concentration as low as 0.05 ug/ml (P < 0.05). On the other hand pyrimethamine in all concentration, except at a concentration of 0.01 ug/ml (P > 0.05) showed significantly higher activity at 48 h and 72 h incubations. The 50% inhibitory concentrations (IC50) of telithromycin and pyrimethamine were estimated to be 0.81 ug/ml and 0.16 ug/ml after 72 h of exposure, respectively. None of the concentrations tested for each drugs demonstrated toxicity to HeLa cells after 72 h of incubation. Our results indicated that telithromycin (HMR 3647) as compared with pyrimethamine significantly inhibited replication of the tachyzoites of T. gondii RH strain, suggesting that further studies on examining the activities of telithromycin in combination with other drugs and animal models may be useful for better treatment model for toxoplasmosis in humans. Key words: Toxoplasma gondii, Telithromycin, Pyrimethamine, HeLa, ELISA XI