Bekârlığa İlişkin Tutumların Evlilik İlişkisi İnançları ve Yalnızlıkla İlişkisi

Abstract

Bu araştırmanın amacı bekâr bireylerde bekârlığa ilişkin tutumlar, evlilik ilişkisi inançları ve yalnızlık arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma kapsamında öncelikle Bekârlığa İlişkin Tutum Ölçeği geliştirilmiştir. Araştırma, ölçek geliştirme (N=675) ve değişkenler arasındaki ilişkiyi inceleme (N=540) sürecinde uygun örnekleme yöntemiyle ulaşılan 18 yaş üstü toplam 1215 gönüllü bekâr bireyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Bekârlığa İlişkin Tutum Ölçeği, Evlilik İlişkisi İnançları Ölçeği, UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Kişisel Bilgi formu kullanılmıştır.Veri analizinde Bekârlığa İlişkin Tutum Ölçeğinin yapı geçerliğini belirlemek amacıyla açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi; değişkenler arası ilişkilerin belirlenmesi sürecinde ise Pearson korelasyon katsayısı, Çoklu Regresyon ve ANOVA analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular Evlilik İlişkisi İnançları ile Bekârlığa İlişkin Tutumlar arasında negatif yönlü düşük düzeyde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu; Evlilik İlişkisi İnançları ile Yalnızlık arasında pozitif yönlü düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu ve bekârlığa ilişkin tutumlar ile yalnızlık arasında ise anlamlı düzeyde bir ilişki olmadığını göstermiştir. Çoklu Regresyon analizi sonucunda evlilik ilişkisi inançları alt ölçekleri olan kök aileye bağımlılık ve ben-biz dengesinin bekârlığa ilişkin tutumları istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde yordadığı; yalnızlık, cinsel hayat ve duygu yönetiminin bekârlığa ilişkin tutumları manidar bir şekilde yordamadığı bulunmuştur. Kurulan modele alınan değişkenlerle bekârlığa ilişkin tutumlar değişkenindeki değişimin %11'i açıklanmıştır. Kadınların erkeklere göre duygu yönetimi; erkeklerin ise kadınlara göre ben biz dengesi puanları anlamlı düzeyde daha yüksek olarak bulunmuştur. Şu anda romantik ilişkisi olanların ilişkisi olmayanlara göre bekârlığa ilişkin olumlu duygu puanları daha yüksek olarak bulunmuştur. Hiç romantik ilişkisi olmamış olan bekâr bireylerin yalnızlık düzeyleri şu an romantik ilişkisi olan ve şu an ilişkisi olmayanlara göre en yüksektir. Şu anda romantik ilişkisi olanların evlilik ilişkisi inançları hiç ilişkisi olmayan ve şu an ilişkisi olmayanlara göre daha düşüktür. Yaşamını uzun süre köy-kasabada geçirenlerin ilçe/büyükşehirde geçirenlere göre bekârlığa ilişkin duygular boyutu puan ortalamalarının daha düşük olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular alan yazın doğrultusunda tartışılarak araştırmacılara yönelik öneriler sunulmuştur.

This study was to examine the relationship between attitudes toward singlehood (ATS), marital relationship beliefs (MRB), and loneliness in single individuals. The ATS Scale was firstly developed within the scope of the study. The study was conducted with 1,215 single volunteers over 18 years of age accessed by the convenience sampling method while developing the scale (N=675) and analyzing the relationship between the variables (N=540). ATS Scale, MRB Scale, UCLA Loneliness Scale, and Personal Information Form were used in the study. The exploratory and confirmatory factor analyses were used in data analysis to determine the construct validity of the ATS Scale, while the Pearson correlation coefficient, Multiple Regression Analysis and ANOVA were used to determine the relationships between variables. The findings indicated a low-negative statistically significant relationship between marital relationship beliefs (MRB) and attitudes toward singlehood (ATS), a low-positive one between marital relationship beliefs (MRB) and Loneliness, and no significant relationship between attitudes toward singlehood (ATS) and Loneliness. Consequently, the MRA that root family dependency and I-we balance, which are the subscales of the MRB scale, predicted the attitudes toward singlehood in a statistically significant way, while loneliness, sexual life, and emotion management didn't significantly predict the attitudes towards singlehood. 11% of the change in attitudes toward singlehood was explained with the variables included in the created model. Emotion management was significantly higher in women, while the I-we balance scores were significantly higher in men. The emotional scores of those who currently had a romantic relationship toward singlehood were higher than those who didn't have a relationship. The loneliness levels of single individuals who had never had a romantic relationship were the highest. The MRB of those who were currently in a romantic relationship were the lowest. Those who spent their lives in villages/towns for a long time had lower mean scores in the dimension of emotions toward singlehood compared to the ones in districts/metropolitan cities. The findings were discussed in line with the literature and suggestions were offered for researchers.