Hemşirelerin İletişim Becerilerinin Bakım Davranışları Üzerine Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışma hemşirelerin iletişim becerilerinin bakım davranışları üzerine etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı olarak planlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırma bir üniversite hastanesinde çalışan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 158 hemşirenin katılımıyla gerçekleştirildi. Araştırmada veriler hemşireleri tanıtıcı kişisel bilgi formu ile İletişim Becerileri Ölçeği-Yetişkin Formu (İBÖ-YF) ve Bakım Davranışları Ölçeği-24 kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik hesaplama, Tek Yönlü Varyans Analizi testi, Bağımsız Örneklem T testi, Tukey testi, Pearson Korelasyon testi ve Cronbach’s Alpha katsayısı kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin %72,2’sini kadın, %74,1’inin lisans mezunu olduğu, %77,2’sinin hemşirelik mesleğini isteyerek tercih ettiği, %69,6’sının mesleğini sevdiği, %69,6’sının çalıştığı servisten memnun olduğu, %69,6’sının çalıştığı bölümü isteyerek seçtiği, %58,2’sinin çalıştığı birimde hasta bakımına yeterli zaman ayırabildiği belirlenmiş olup yaş ortalamaları 28,08±5,60, hemşire olarak çalışma süresi ortalamaları 5,73±5,42, haftalık çalışma saatlerinin ortalamaları 54,82±10,54’tür. Hemşirelerin Bakım Davranışları Ölçeği puan ortalaması 5,13±0,58 ve Hemşirelerin İletişim Becerileri Ölçeği puan ortalaması 102,75±12,68 olarak saptandı. Sonuç: Bu çalışmada Bakım Davranışları Ölçeği ve İletişim Becerileri Ölçeği puanlarının, hemşirelerin yaşı, hemşirelerin bulunduğu hastanede hemşire olarak çalışma süresi, mesleği sevme durumundan etkilendiği ve bazı sosyodemografik ve mesleki özelliklerine göre farklılık gösterdiği belirlendi. Basit doğrusal regresyon modeline göre İletişim Becerileri Ölçeği puanları bir birim arttığında Bakım Davranışları Ölçeği puanları 0,028 artmaktadır (β=0,028).