Ziyaretçilerin Kara Turizm Destinasyonlarını Ziyaret Etme Motivasyonları Üzerine Ampirik Bir Çalışma: Ulucanlar Cezaevi Müzesi Örneği

Abstract

Kara turizm çalışmaları son zamanlarda turizm çalışmaları içerisinde artış gösteren önemli bir konu alanı olmuştur. Ancak bu konu özelinde yapılan çalışmaların ampirik yönü eksik kalmıştır. Türkiye’de ise kara turizm çalışmaları oldukça sınırlıdır. Bu çalışmada, Ulucanlar Cezaevi Müzesi'ni ziyaret edenlerin davranışlarını açıklayabilmek için Planlı Davranış Teorisi’nin (PDT) tutum yapısı ile beş adet kara turizm yapısı (iç karartıcı deneyim, ilgi çekici eğlence, benzersiz öğrenme deneyimi, geçici ilgi ve duygusal rekreasyon) arasındaki nedensel ilişkilerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaçla Ulucanlar Cezaevi Müzesi’ni ziyaret eden kişilerden basit örnekleme dayalı olarak 366 anket verisi toplanmıştır. Elde edilen veriler Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) ile analiz edilerek araştırmada öne sürülen beş hipotez test edilmiştir. Bulgular, benzersiz öğrenme deneyimi ve duygusal rekreasyon yapılarının, ziyaretçilerin tutumları üzerinde güçlü bir belirleyiciliğinin olduğunu göstermiştir. Ayrıca geçici ilgi ve ilgi çekici eğlence yapıları ile tutum arasındaki ilişkinin pozitif yönlü olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlar bu tür destinasyonları ziyaret etmeye niyetli turistlerin davranışlarının açıklanmasında önerilen modelin kullanılabileceğini destekler niteliktedir. Elde edilen sonuçların hem teorik hem de pratik anlamda çeşitli çıkarımlar sağlayacağı düşünülmektedir.